| หลินจง |> Love is...? #4 [Extra] ( NC )
Love is...? #4 [Extra]
( NC )
“ไม่ได้กอดพี่ตั้งเกือบเดือนผมคิดถึงจะแย่อยู่แล้ว”
ไม่พูดพร่ำทำเพลง
ปากเรียวก็บดจูบปากบางด้วยความโหยหา
“อะ อืม... อื้อ ควานลิน...”
ควานลินผลักร่างของจงฮยอนให้ชิดกับกำแพงระหว่างทางเดินจากประตูห้องไปยังห้องนั่งเล่น... ลิ้นทั้งสองเกี่ยวกระหวัดพันกันอย่างดูดดื่มด้วยความต้องการและโหยหา จงฮยอนใช้มือโอบรอบคอของควานลินดึงร่างสูงให้ก้มมาหาเพื่อจะได้แนบชิดกันมากขึ้น
มือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิตของร่างเล็กด้วยความรีบร้อน
เมื่อไม่ทันใจก็กระชากออกจนกระดุมหลุดออกจากเสื้อ
“คะ ควานลิน... อ๊ะ! ไปที่เตียงเถอะ”
จงฮยอนครางด้วยความเสียวซ่านเมื่อลิ้นร้อนไล่เลียเล่นกับยอดอกของเขา มือหนาก็บีบขย้ำก้นเล็กอย่างได้ใจ เขาจะไม่มีแรงยืนแล้ว
“ผมทนไม่ไหวหรอก
ที่โซฟาแล้วกันนะ”
พูดจบควานลินก็อุ้มร่างเล็กมานั่งที่โซฟาตรงห้องนั่งเล่น
ร่างสูงจัดแจงให้ร่างเล็กนั่งคร่อมตน
ก่อนปากเรียวจะดูดดึงผิวบางเป็นรอยแดงเต็มทั่วอก มือหนาขย้ำสะโพกบางก่อนจะดึงกางเกงร่างเล็กออกล้วงผ่านด้านหลังเข้าไปเบิกทางช่องคับแคบที่ตอนนี้แฉะเยิ้มไปหมด
“อ๊าา... อ๊ะ...”
จงฮยอนครางเสียงกระเส่า เขาคิดถึงสัมผัสของควานลินจนแทบจะทนไม่ไหว
“ฮ่าห์... พี่จงฮยอน”
ควานลินครางเสียงต่ำข้างใบหูเล็ก ก่อนจะขบเม้มใบหูบางที่แดงก่ำ
มือก็ปลดกางเกงตัวเองเตรียมเผด็จศึกขั้นสุดท้าย
“ให้พี่ทำนะ...” ร่างเล็กที่นั่งคร่อมร่างสูงอยู่
จับแกนกายร้อนจ่อตรงช่องทางรัก ก่อนจะกดสะโพกลง กลืนแกนกายร้อนเข้าไปในคราวเดียว
“อ๊าา า”
เพียงสอดใส่แกนกายของควานลินเข้าไปภายใน
จงฮยอนก็กระตุกเร้าปลดปล่อยสายธารร้อนออกมาเปรอะเปื้อนเต็มเสื้อร่างสูง
“อื้อ... พี่...
แน่นจัง อา...” ควานลินครางกัดฟัดกรอด
ข้างในของพี่จงฮยอนรัดแน่นเป็นบ้า คงเพราะห่างจากเรื่องนี้มาสักพักแล้ว
แถมกระแทกใส่เข้าไปรวดเดียว รู้สึกดีจนเขาเกือบจะเสร็จเลยทีเดียว... มือหนาทั้งสองข้างจับสะโพกบางที่คร่อมเขาอยู่ ให้ขยับขึ้นลงตามใจ
“อ๊ะ... อืออ” ร่างเล็กเปล่งเสียงครางออกมาไม่หยุด
สะโพกก็ขย่มตอบรับจังหวะยามที่ร่างสูงกระแทกกายสวนเข้ามา มือเล็กเกาะไหล่หนาแน่น
“อะ...ควานลิน.. มันลึก”
จงฮยอนจับหน้าควานลินเข้ามาจูบเพื่อนคลายความเสียวซ่าน
ดูดดึงริมฝีปากกันจนแดงช้ำ...
เมื่อใกล้ถึงขีดสุดของอารมณ์ ควานลินถอนแกนกายออกมาเกือบสุด แล้วกระแทกเข้าไปในช่องทางคับแคบของร่างเล็กทีเดียว
ก่อนจะปลดปล่อยอารมณ์อยู่ภายในร่างของจงฮยอน
“อา... อ๊าาา า” จงฮยอนแอ่นกายรับความสุขสมที่ร่างสูงเติมเต็มภายใน
ก่อนแกนกายเล็กจะปลดปล่อยออกมาอีกรอบ
จงฮยอนฟุบซบลงที่บ่าของควานลิน
หอบหายใจด้วยความเหนื่อยปนอารมณ์วาบหวาม แต่ยังไม่ทันได้พักหายใจดี
ควานลินก็จับจงฮยอนนอนลงบนโซฟา ก่อนสะโพกหนาจะเริ่มขยับอีกครั้ง
ทั้งๆที่ยังไม่ได้ถอนกายออกไปเลย... นี่กะจะไม่ให้พักเลยเหรอ!
“อ๊ะ...ดะ เดี๋ยว พึ่งเสร็จเองนะ อื้อ!”
“ผมทนมาตั้งหลายวัน... รอไม่ไหวแล้วครับ”
ควานลินเอ่ยกระซิบด้วยเสียงแหบพร่า ก่อนจะจัดการปิดปากร่างเล็กด้วยปากของตัวเอง เริ่มบรรเลงบทรักอีกครั้ง
ก็บอกแล้วว่าจะทบต้นทบดอกให้สาสมกับที่เขารอมาหลายวัน
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น